Duijzer is bang voor een grotere export van kwalitatief mindere tomaten. “Die leveren nu eenmaal meer kilo’s op, maar het suikergehalte, en daarmee de smaak, is stukken minder.” De zorgen van de directeur komen niet uit het niets. Hij baseert zijn bevindingen op informatie van zaadleveranciers, die een verandering constateren in de bestellingen van telers.

Imagoprobleem
In 1993 stortte de handel in tomaten met grootafnemer Duitsland volledig in, door een steeds verder afnemende kwaliteit van de tomaten. De rode groente werd sarcastisch Wasser bombe genoemd en tomatentelers gingen over de kop of verkasten naar het buitenland. Inmiddels is de markt, door het introduceren van nieuwe soorten als cherry- en trostomaten, weer aardig opgekrabbeld. Jaarlijks exporteert Nederland vele honderden kilo’s tomaten naar het buitenland. Dit is zo’n negentig procent van de totale oogst en volgens het CBS goed voor 1,2 miljard euro.

Broos vertrouwen
“Met het wederopgebouwde vertrouwen moet zorgvuldig om worden gegaan”, vindt Duijzer. “Door de economisch barre tijden bestaat opnieuw de kans dat de kwaliteit van de Hollandse tomaat achteruit holt. Om voldoende omzet te draaien geven tuinbouwers mogelijk de voorkeur aan tomaten van mindere kwaliteit.” Arne van Aalst van de westlandse telersvereniging Prominemt, onderschrijft de angst van Duijzer. “Het gevaar ligt op de loer. Gelukkig is het nog niet zover, maar het is zaak dat we alert blijven. Eén maand van slechte kwaliteit kan ons jarenlang parten spelen. Hopelijk heeft iedereen geleerd van het debacle van toen.”