Dat steeds meer distributiecentra worden uitgerust met zonnepanelen is een goede ontwikkeling, maar het maakt de keten nog niet duurzaam. De cruciale vraag is: welke rol vervult het distributiecentrum in de toekomstige foodketen? En welke energie, ruimte, data en arbeidskrachten zijn daarvoor nodig?
Duurzaamheid gaat voor foodretailers niet alleen over emissies, maar over leverbetrouwbaarheid, veerkracht, energiezekerheid, gezondheid van medewerkers en maatschappelijke inbedding.
Elektrificatie verandert het spel. Met elektrische vrachtwagens, bestelvoertuigen, koelinstallaties en heffingen op diesel stijgt de energiebehoefte snel. Daarmee wordt de energievoorziening onderdeel van supplychainstrategie.
Heeft het distributiecentrum toegang tot voldoende laadcapaciteit? Kan er lokaal worden opgewekt en opgeslagen? Is er netcongestie en wie draagt de investeringen: huurder of verhuurder? Voor foodretailers die concurreren op marge en beschikbaarheid wordt energie een nieuwe vestigingsplaatsfactor, net zo belangrijk als bereikbaarheid en vierkante meters.
Maar zelfs met zonnepanelen en energiecontracten is een distributiecentrum niet automatisch duurzaam. De arbeidsmarkt wordt krap en voedsel vraagt in toenemende mate om snelheid, kwaliteit en gekoelde logistiek. Daarom moeten distributiecentra inspirerend, gezond en veilig zijn.
De vraag wordt: is dit een locatie waar medewerkers graag willen werken en zich kunnen ontwikkelen? En: faciliteert het distributiecentrum betaalbare huisvesting en mobiliteit voor personeel in de regio? Voor foodretail is dat geen luxe, maar noodzaak.
Daarnaast veranderen hubs van functie: ze worden plekken waar bedrijven capaciteit delen. Denk aan gezamenlijke koel- en vriesopslag, laadinfrastructuur, retourstromen, kunststof kratten, waterverwerking of stadsdistributie.
Bundelen, delen en samen innoveren zorgen voor lagere kosten én minder ritten. Daarmee kan één distributiecentrum meerdere retailers bedienen, en kunnen foodketens lastige pieken (zoals feestdagen, warm weer of promoties) beter opvangen.
Kijk bij een nieuw distributiecentrum dus verder dan huurprijs en BREEAM-label. De echte vraag is: met wie kun je samen de klant van morgen het beste bedienen? Welke bedrijven wil je als buur? Welke energie- en data-infrastructuur heb je nodig? En hoe maak je het logistieke hart van de foodketen toekomstbestendig?
Zonnepanelen zijn mooi, maar ze maken een distributiecentrum nog niet duurzaam, de keten doet dat wel.
Dit artikel verscheen eerder in Levensmiddelenkrant. Abonneren? Klik hier.
