Deze editie staat in het teken van de Mexicaanse en Aziatische keuken. De Aziatische keuken draait al decennialang mee in ons eetpatroon. Nasi en bami zijn zó ingeburgerd dat we bijna vergeten dat ze ooit als ‘exotisch’ werden beschouwd.
De Mexicaanse keuken is van latere datum. Pas in de afgelopen tien à vijftien jaar hebben wraps, taco’s en quesadilla’s een vaste plek op onze eettafel veroverd. Juist daarom vind ik het een interessant contrast. De ontwikkelingen binnen de Mexicaanse keuken zijn bescheidener dan die binnen de Aziatische. Natuurlijk gebeurt er wel het een en ander, denk aan de verschuiving van Tex-Mex (de Amerikaans-Mexicaanse variant) naar een meer traditionele Mexicaanse keuken, maar binnen Aziatisch zien we een ware explosie aan nieuwe producten. Neem de onigiri-lijn van Albert Heijn. Bovendien is het allang niet meer alleen de Chinees-Indonesische keuken die populair is; ook keukens als de Koreaanse winnen snel terrein.
Volgens Mitchell Vos, category manager van Hoogvliet (op pagina 6 te lezen), bestaat onze weekmaaltijd gemiddeld uit vijf dagen Nederlands, anderhalve dag Italiaans en een halve dag ‘exotisch’. Binnen dat laatste segment zijn Mexicaans en Aziatisch duidelijk in opmars. In de poll op de voorpagina vroegen wij welke keuken volgens jullie de meeste kans heeft om zich verder te ontwikkelen. De keuze was: Mexicaans, Aziatisch of anders. Niet verrassend kreeg Aziatisch de meeste stemmen, gevolgd door Mexicaans. Toch viel in de reacties op dat een aantal lezers hun blik verder richten. Zij noemden bijvoorbeeld de Midden-Oosterse/ Arabische keuken, of de Bengaalse en Mongoolse keuken als kanshebbers. En daar kan ik me goed in vinden. Begrijp me niet verkeerd: Aziatisch en Mexicaans zijn heerlijk. Maar de minder bekende keukens verdienen het ook om ontdekt te worden en misschien wel om de volgende vaste waarde op onze eettafel te worden.
Dit artikel verscheen eerder in Levensmiddelenkrant. Abonneren? Klik hier.
