Column: 'Girls on top'

Nu ik net zelf moeder ben geworden heb ik me verbaasd over de vragen die men mij stelde over het komende moeder-/ ouderschap. ‘Hoe ga jij dat doen met je werk? Blijf jij gewoon fulltime werken? Waar ga je die kleine onderbrengen?’
Na de zoveelste ondervraging vroeg ik onder het avondeten aan mijn partner hoe vaak hem was gevraagd naar onze organisatie tussen werk en zorg. Zijn antwoord was: “Weinig, maar als het daarover gaat, dan zijn veel mensen verbaasd om te horen dat wij de zorg volledig gelijkwaardig verdelen.”
Wat ons beiden opviel was dat mensen van buiten de Randstad hier traditioneler naar kijken dan mensen uit onze eigen kringen binnen de Randstad.
Als ik binnen de retailsector kijk, zie ik toch nog vaak een traditionele functieverdeling in bijvoorbeeld een supermarkt. De hoofdcaissière is heel vaak een vrouw, het hoofd van de groenteafdeling een sterke man en de bedrijfsleiders zijn naar schatting ongeveer voor 80 procent mannelijk. Het is ook opmerkelijk dat tweederde van de klanten in de retail vrouw is. De vrouwen in Nederland doen nog steeds de meeste inkopen voor het gezin.
Toch zitten in veel retailbedrijven meer mannen dan vrouwen op managementfuncties. Naast dat dit strategisch niet logisch is; vrouwen begrijpen vrouwen nou eenmaal beter, gaat mijn feministische hart sneller kloppen van dit soort gegevens.
Kom op, dames! Laat je zien! Wees economisch onafhankelijk, zorg dat je loskomt van het stigma Ik ben een slechte moeder als ik naast mijn moederschap ook een carrière wil hebben . De hogescholen en universiteiten hebben meer vrouwen dan mannen ingeschreven staan. Dus daar ligt het niet aan. Kwaliteit genoeg op de markt.
Waar ligt het dan wel aan? Het is toch te gek voor woorden dat anno 2021 de vrouw nog steeds minder verdient dan de man? Dat de vrouw zich moet verdedigen bij het hebben van een gezin en een succesvolle carrière, terwijl een man wordt toegejuicht wanneer hij een gezin en een succesvolle carrière heeft? Hij is een goede man en vader die goed voor zijn gezin zorgt. Wanneer het andersom is, dan denken zowel mannen als vrouwen toch snel: Wat is dat voor moeder? Is dat niet zielig voor de kinderen? Het moet eens afgelopen zijn met die onzin, dat stigma moet doorbroken worden.
Ik zie in mijn eigen omgeving ook voorbeelden van gezinnen die het volledig gelijkwaardig hebben verdeeld. Dan zie ik kinderen die even veel naar hun vader als naar hun moeder toetrekken. Dan zie ik moeders met carrières, moeders die economisch onafhankelijk zijn. Vaders die in het ouderschap even veel rechten en plichten vervullen als moeders. Ongehuwde vaders hebben helaas in Nederland niet direct dezelfde rechten als moeders.
Daardoor blijft de scheve verdeling tussen zorg en werk ook overeind. De overheid moet daarbij een belangrijke rol spelen. Ook met het inrichten van betaalbare kinderopvang, zodat een gelijke verdeling tussen werk en zorg gerealiseerd kan worden. Als we dat voor elkaar hebben in Nederland, beste mensen, dan heb je in mijn ogen pas zuivere emancipatie. Dan hebben vrouwen niet alleen evenveel rechten als mannen, maar mannen ook evenveel rechten als vrouwen. Dames, ga dus voor die mooie carrière en het gezin. Als mannen dat kunnen, dan kunnen vrouwen dat ook. Laten we daar met elkaar voor gaan.

Milou Driesse is sales manager