Het komend jaar wordt prachtig voor ondernemend Nederland! We gaan ons namelijk aan afspraken houden, allemaal. ‘Ja’ zeggen wordt ‘ja’ doen. Geen excuses meer, geen geleuter, maar gewoon doen. Kortom: afspraak = afspraak.
Ook gaan we stoppen met onnodige en tijdrovende vergaderingen, ‘omdat ze nu eenmaal ingepland staan’. Als we al vergaderen, houden we het kort en bondig, zodat iedereen weer lekker snel aan zijn werk kan. En hebben we niets om te vergaderen, dan durven we die meeting zomaar te skippen, in plaats van toch een uur bij elkaar te zitten.
Over ‘werk’ gesproken, ook daar gaat veel in veranderen. Want we gaan weer allemaal ons eigen werk doen. We hebben opnieuw onze taken en verantwoordelijkheden scherp neergezet, dus we hoeven ons niet de hele dag met collega’s te bemoeien. Managers gaan dus niet meer de hele dag op de stoel van hun medewerkers zitten. Want deze managers hebben keurig uitgelegd wat hun medewerkers moeten doen. Hoe zij het vervolgens doen, maken zij zelf uit. Het zijn tenslotte goedbetaalde professionals die van hun leidinggevende een prima inwerkprogramma hebben gehad en er niet op zitten te wachten dat hun baasje de hele dag meekijkt.
Dat houdt ook in dat we per direct stoppen met multidisciplinaire projectgroepen. Alleen de naam al! Niks ervan. Waarom moet ik in zo’n clubje als ik van het onderwerp te weinig weet heb? Of nog erger, waarom moet ik luisteren naar collega’s die er geen verstand van hebben? Dus een projectgroep kan voortaan alleen maar bestaan uit mensen uit dezelfde vakgroep. Dat scheelt een berg ergernis en tijd. Tijd die we hard genoeg nodig hebben om onze eigen taken goed en efficiënt te doen.
Verder neemt de collegialiteit toe. We gaan elkaar een handje helpen als we zien dat een collega daar behoefte aan heeft. Dus het oude ‘over de schutting knikkeren’ is verleden tijd. En dat is fijn voor iedereen.
En wat te denken van onze interne en externe communicatie? Wat een verbetering! We gaan vanaf nu telefoontjes op een normale manier afhandelen. Als we even niet in de gelegenheid zijn om op te nemen, bellen we later terug. Dat vinden we zelf ook fijn.
Wat betreft het mailverkeer: mailtjes gaan we gewoon elke dag beantwoorden. Omdat het heurt. Intern hebben we de mailkraan voor 99% dichtgedraaid. We lopen nu even naar elkaar toe in plaats van een mailtje te sturen en denken dat het daarmee opgelost is. Zo komen we erachter dat veruit het grootste gedeelte van onze mails in één keer niet meer bestaat. Want we hebben jarenlang intern alles naar elkaar gemaild, bij voorkeur met veel mensen in de cc, zodat iedereen ‘op de hoogte is’.
Zakendoen is nog nooit zo fijn geweest!
Dit artikel verscheen eerder in Levensmiddelenkrant. Abonneren? Klik hier.
