Het is zoet, zout of pittig, zwart van kleur en in allerlei structuren te verkrijgen. Ik heb het natuurlijk over drop. Hoe oer-Hollands mensen ook denken dat het is, in Scandinavië zijn ze nog gekker op drop dan wij.
De dropmarkt is sinds de Tweede Wereldoorlog flink gegroeid en het assortiment is uitgebreider dan ooit. Een mooi moment om eens in drop te duiken en te ontdekken wat er allemaal speelt in deze categorie.
Daarvoor ging ik in gesprek met Sander Runia van Ruitenberg BasIQs en Marieke Hendriksen van het Grote Dropboek. Zij hebben mij een kijkje gegeven in de wereld van drop. Een ontzettend boeiende categorie, maar toch – en dat herken ik ook uit het assortiment – wordt er weinig écht geïnnoveerd. Het zit hem vooral in smaken, vormen en structuren. Maar een echt nieuwe dropuitvinding is al een hele tijd niet gedaan. Ik ben benieuwd of de kansen die Runia ziet, worden opgepakt.
Cloetta is in ieder geval wél druk met vernieuwing binnen drop, naast alle traditionele soorten. Katjesdrop en Schoolkrijtjes mogen natuurlijk nooit meer het schap verlaten, die zijn onlosmakelijk verbonden met de Nederlandse consument. In een interview vertellen ze over de ontwikkelingen binnen de categorie en hoe zij daarop inspelen. Leuk om te zien dat zij nog altijd veel waarde hechten aan de klassieke dropsoorten, maar daarnaast ruimte zien voor vernieuwing, zoals Tikkels en Droptoppers.
Met deze editie brengen we dus een ode aan drop, waar we gemiddeld twee kilo van eten per persoon per jaar.
Leuk feitje: onze kranten worden altijd geredigeerd onder het genot van drop. Onze eindredacteur Ruth is namelijk verzot op drop.
Dit artikel verscheen eerder in Levensmiddelenkrant. Abonneren? Klik hier.
